Sistemdeki tekrar eden işi otomatikleştiriyoruz.

Süreç otomasyonu, elle tekrarlanan bir işin uçtan uca yazılıma devredilmesidir. Örnek: tedarikçi faturası e-postayla geliyor, alanlar PDF'ten okunuyor, muhasebe sistemine taslak kayıt yazılıyor ve belge arşive kaldırılıyor; bu adımların hiçbirinde kimse dosyayı açmıyor. Amaç kimsenin yerini almak değil; karar ekipte kalıyor, ortadan kalkan şey kararın önündeki hazırlık işi.

Hayır ve olmaması iyi. Kural yazılabiliyorsa kural yazıyoruz: daha ucuz, daha hızlı, tahmin edilebilir. Model yalnızca girdi gerçekten belirsizken devreye giriyor: serbest metin, taranmış belge, sınıflandırılması gereken talep. Hangi adımda model kullandığımızı ve o adımın aylık maliyetini teklifte satır satır görüyorsunuz.

Çoğu zaman olur. E-postayla gelen bir rapor, klasöre bırakılan bir dosya, dışa aktarılan bir CSV ya da doğrudan veritabanı bağlantısı da birer arayüzdür. Son çare olarak tarayıcıyı yöneten bir köprü de yazabiliyoruz; bunu ancak başka yol kalmadığında öneriyoruz, çünkü karşı taraf ekranını değiştirdiğinde bozuluyor.

İki şeyi değiştiriyor. Birincisi bilgi: paneli yazan ekip verinin nerede durduğunu ve hangi adımın hâlâ elle yapıldığını zaten biliyor, ikinci bir keşif turu gerekmiyor. İkincisi yetki: gerektiğinde sistemin kendisini de değiştirebiliyoruz.

Akış yeni bir alana ya da yeni bir duruma ihtiyaç duyduğunda bunu doğrudan sistemin içinde çözüyoruz. Dışarıdan bağlanan bir firma ise yalnızca sistemin açtığı uçlarla çalışabilir.